Weergaloos
hij kent zijn weerga niet
zo te vertrekken met het gaan
telkens achterlatend wat hij mist
van vreemdgaan en weer komen
weet hij zich toch met missen
waar hij nog het meest verlangt
Reply
HIER RUST IK PUNT UIT
titelblad LT 2007
ik vind dat zweertje hier niet prettig
het ettert wat en doet zo zeer
denken aan halve zolen
die aan verzolen toe zijn
Hallo, ikbenr en één én al
parabel;
ik ben een man, wat zegt u daar nu van!
ikheb ontdekt hoe gaten dichten bevrijdend kan zijn bij open wonden.Gelooft u mij zij gapen meer dan dat ze aanstonden, gelijk het metmuziek zo gaat. Het staat of het staat je niet (aan).
Mij hielp het zozeer de wal af in de sloten, ik dicht sindsdien temeer omwille van het uitsluitend alle sloten openen.
Zo voer ik nu zo af en toe ook beverratten, alleen uit angst mijn gaten te verliezen.
Want stel u nu eens voor, dat ik tussen de regels door mijn dijklichaam gedicht heb. Ja, wat dan?
Danrest mij niets dan littekenen, gelijk je doet met pijn, van o hoezeerdie oude wonden thans bindweefsel voor mijn soul. o, oops, pardon mijnzool. Daar ik zogaarne aan het verzolen ga na open wonden, gewoon om teverlopen wat gelijk verzielen is waar ik mij in verlies.
U begrijpt, dichten is van slagaderlijk belang. Al was het maar om bloedarmoede te voorkomen, waar ik leedwezen van raak.
GrR
De vermoorde onschuld
Ze leefde een verleden
doorlopend op ‘n kruiswoord
puzzel uit herhaalde zij
tot het rijmde passend
alle woorden kwamen uit
ze raasde zo ze tierde
gelijk het klaarkomen gierde
kwam het allemaal goed
bedrogen uit de kwelgeesten
bespelen haar een lot uit
haar krasloten vingervlug
die zij liet versieren
Liefde is te koop
er treedt herfst in bij het vallen van blaadjes
oorverdovend zacht maar wel op verse aarde
want wat een mooi gedicht was sluit je vers
voor vers af met alleen maar deze lege regels
&
liefde is te koop al loop je daar niet mee te koop
de blaadjes rijpen af en op en draf gaat daar
mijn hond op af ze heet zoals dat heet straf
plaag op tweemaal twee voeten met kussens
die weet hoe ik heet en noem haar ook zo
kattoo één van toen nog 75 gulden en vier
zoveel meer een baarmoederontsteking verder
750 euro en ze leeft nog steeds op blaadjes af
die haar doen zoeken hoe een stok in witte
kleur bedolven toch mijn geur nog draagt
ik vraag haar het terug te brengen zo weten
wij elkaar de jaren door tot levensgezellen
nu 12 jaar verder wordt zij een lentekind
De tijd leest
Smeed waarheid voor een feest
Waar dieren nog uit niets
Ontstonden en kinderen
Aangeboren liegen konden
Vanwege ouders
Die geen recht woord
Verstonden anders dan
Baarmoederlijke nonsens
Over domme chinezen die zondeR
Reden de RaRe klanken niet nabootsen
Konden en vergeten waren tot ontwikkeling te komen
Het was de tijd dat alles nog in de weg stond totontwikkelen
Zoals alleen godshand voorzag daar was ook nog geencondoom
Tegn opgewassen uit angst voor smetvrees een basis
Tot nadenken dit was rotsvast gelegd in verzamel
Woede en ieder woord werd tot een gouden schaal
Waarop in zicht gewogen werd tot overleven
Wij weten nu zoveel
Beter de scherpte van de geest
Over de wateren en kennis te over
Iedereen die weet dat thans
De soort grens vermag en wordt
Toch overschreden ontstaansrecht
Van hoe je schrokte
Aalscholver met een mondvol paling
verslikken was als het neusje van de aal
gestrekt je eer te na al eerder voor paal
lig je hier onverschrokken sterveling
je galgenmaal zo palingglad genoten
hier aanééngevroren vederpracht
met om je heen muizennis en hazelnoten
je ogenzwart piepklein doorkijkje nacht
wat had je anders verwacht dan snot
ter aarde gebracht met in je strot
een slijmbal zonder vissengraad
die spiernaakt je monddood maakt
einde verhaal voor deze draad
Tien geboden
Toen Noach het besef kreeg met te water gaan
had met scheep gaan hem de kant geraakt
hij was in zekere zin ook overbodig
met wat hij naliet zeker geen vergiffenis
Hij had tien geboden hetgeen tekort schoot
bij opbod was de boel verzopen en taal
nog teken stond ten dienst aan watersnood
kilte bewaard
Er ligt wat nachtvorst op de grond
gewoon kristalwit puur gezond
een frisse blik zo tegen oud jaar
gras gekant tegen de rijp vandaar